Tomas Vanheste
Tomas Vanheste (Oostende, 1968) schrijft onderzoeksverhalen, interviews en reportages over een breed scala van onderwerpen, maar heeft een speciale belangstelling voor milieukwesties. Hij promoveerde aan de Universiteit Twente in de wetenschapsgeschiedenis, was redacteur bij Uitgeverij De Bezige Bij en werkte als journalist bij Vrij Nederland en De Correspondent.
Sinds 2020 is hij zelfstandig journalist en publiceerde hij in onder meer Knack, Apache, De Standaard en De Groene Amsterdammer. In mei 2025 verscheen zijn boek Mannen die zwijgen. Over bedreigde vruchtbaarheid en het verlangen naar vaderschap.
Specialisme
Milieu en gezondheid
Recente publicaties
‘We hoeven autistisch gedrag niet af te leren‘ Interview met auteur Niels Springveld, Knack, 1 april 2026
‘Ik zoek altijd beelden in de schemerzone’ Interview met de Belgische meester Luc Tuymans, Knack Focus, 25 maart 2026
‘Welkom in het Plasticeen’ Analyse naar aanleiding van het boek Lek van Isabelle Vanhoutte in VVOR Omgeving, 2026/2
‘België is gekaapt door de gedachte dat bescherming verwenning is’ Interview met gevangenisdirecteur en kunstenaar Hans Claus, Apache, 27 februari 2026
‘De schoonheid in haar blootje’ Over de expositie ‘Bellezza e Bruttezza’ in Bozar, Knack Focus, 25 februari 2026
‘Wie stelt nu de economie boven de gezondheid van kinderen?’ Interview met kinderarts Daan Van Brusselen, Apache, 30 januari 2026
‘De gapende gaten in het pesticidenbeleid’ Analyse naar aanleiding van Het pesticidenparadijs van Dirk de Bekker in VVOR Omgeving, 2026/1
‘De groene chemie in North Sea Port draait vooral op woorden’ Tweeluik over de moeizame transitie naar een schone chemie, met Daan Stoop, Apache, 22 en 23 januari 2026
‘Ook iemand ziek maken is een misdrijf’ Interview met Bénédicte Ficq, Knack, 14 januari 2026
Uitgelichte publicatie
‘De groene chemie in North Sea Port draait vooral op woorden’ Tweeluik over de moeizame transitie naar een schone chemie, met Daan Stoop, Apache, 22 en 23 januari 2026
In een zonnig, niet zo ver verleden formuleerden Vlaanderen, Nederland en Noordrijn-Westfalen samen de ambitie de motor van de wereld te worden in de transitie naar duurzame en competitieve chemie.
Terwijl deze regio zichzelf presenteert als geboren leider van de groene chemie die het met succes opneemt tegen de VS, China en Japan wijzen recente berichten juist op zwaar weer voor de chemische industrie in deze contreien. In koor verkondigen de directeuren van de grote chemiebedrijven dat de energieprijzen en arbeidskosten te hoog zijn, de regeldruk te sterk en de overheidssteun te zwak. Ze waarschuwen dat Europa het zonder radicale maatregelen gaat afleggen tegen China en ze smeken om overheidssteun. Eind dit jaar bediende de Belgische regering hen op hun wenken: ze beloofde circa 900 miljoen euro extra uit te trekken voor het drukken van de energiefactuur.
Dat is juist níét wat je moet doen, waarschuwt de milieubeweging. Want daarmee houd je het fossiele systeem in stand. Ze wijst erop dat de petrochemische industrie in België verantwoordelijk is voor maar liefst 62% van de industriële energievraag en in verhouding tot de enorme CO2-uitstoot weinig economische meerwaarde creëert.
In plaats van die petrochemie koste wat kost hier proberen te houden, zou de overheid moeten doen wat zij zo plechtig belooft: alle kaarten zetten op de omslag naar een groene chemie die van duurzame grondstoffen en schone energie gebruik maakt en veilige stoffen en materialen produceert die het milieu en de gezondheid niet belasten en die recycleerbaar zijn. Alleen zo kunnen we voorkomen dat de sector wegtrekt en een voortrekkersrol spelen in de chemie van de toekomst.
Wat komt er in de praktijk terecht van de transitie waarvan de overheid droomt en die de milieubeweging eist? We nemen de proef op de som in North Sea Port, de binationale haven die zegt vol overtuiging voor een circulaire toekomst te kiezen en constateren dat het vooralsnog bij lippendienst blijft.
Website
www.tomasvanheste.eu
Contact
info@tomasvanheste.eu